Beastmilk: Θάνατος Αγάπη Αποκάλυψη

Γιατί αυτοί οι Φιλανδοί (συν ένας Αγγλος mainman) έχουν κάνει τόσο ντόρο;

Γιατί έχει δημιουργηθεί όλο αυτό το hype γύρω απο αυτο το αστείο όνομα το τελευταίο καιρό;

Μήπως επειδή είναι σκοτεινοί και οι μελωδίες στα κομμάτια τους δημιουργούν χιτάκια;

Σαν HIM μου ακούγεται αυτό, αναφώνησε ενας φίλος (this is blasphemy, this is madness). Μπα δεν νομίζω, τα σκέρτσα του Kvohst παραείναι σκοτεινά και βρώμικα για να αρέσουν σε γκοθορουβίτσες. Άσε που δεν ειναι και τόσο τζόβενος σαν τον Valo (sorry lad).

Μα ειναι εμπορικοί.

Ναι, όσο εμπορικούς μπορείς να χαρακτηρίσεις τους Bauhaus και τους Joy Division.

Μα δεν παίζουν κάτι καινούριο.

Σίγουρα. Δεν μίλησε κανείς για παρθενογένεση. Οι επιρροές τους είναι εμφανείς. Αλλα το κάνουν τόσο και ωραία που δεν σε χαλάει και γουστάρεις που συναντάς κάτι γνώριμο απο τα παλιά.

Και γιατι αρέσουν στους μεταλλάδες; Αφού δεν παίζουν metal. Λίγο το παρελθόν του Kvhost, λίγο η διαφήμιση απο τον Fenriz (των Darkthrone ντε), λίγο ότι παραγωγή έχει κάνει ο Kurt Ballou (ο οποίος αναδεικνύεται σε Μίδα του underground ηχου σαν παραγωγός) λίγο η ειλικρίνεια και τα συναισθήματα της μπάντας και τσουπ.. εδώ είμαστε.

Άλλη μια φούσκα που θα ξεφουσκώσει γρήγορα (ακούστηκε μια κακεντρεχής φωνή από το βάθος)

 

Πολύ νωρίς για συμπεράσματα. Με ενα δίσκο και δύο 7" δύσκολο να προβλέψεις το μέλλον.

Θάνατος Αγάπη Αποκάλυψη

Πιάνεις τον ευατό σου να θέλει να κουνήσει ρυθμικά το πόδι του και να χορέψει ενα είδος rockabilly χορού όπως μόνο ενας γκοθάς που χορεύει στη Rebound θα μπορούσε. Βαράς παλαμάκια στο ρυθμό που και που γυρνώντας το κεφάλι μήπως και σε πήρε κανείς χαμπάρι .

Θάνατος Αγάπη Αποκάλυψη

Πικρή λύτρωση βγαλμένη μέσα απο μια τραγωδια που την ειχες διαβασει σε κάποιο σκοτεινό comic επηρεασμένο απο τις δουλειές του Frank Miller και James O' Barr.

Θάνατος Αγάπη Αποκάλυψη

Και αυτή η τριάδα που παίζει σε επανάληψη τι είναι? Στίχοι βγαλμένοι για να προκαλέσουν χωρίς να παίρνουν τον ευατό τους στα σοβαρά, ρομαντικοί χωρίς να γίνονται cheesy, σκοτεινοί χωρίς να γίνονται gothic. Τραγούδια γραμμένα για λίγους και όμως τόσο catchy που σου κολλάνε στο μυαλό.

Και ρε φίλε καλές όλες αυτές οι παπάτζες που μας τσαμπουνάς, αλλά τι σκατά παίζουν τελικά αυτοί εδώ οι τύποι?

Χμ... δεν ξέρω ακριβώς πως να το χαρακτηρίσω. ..Post-punk με goth επιρροές ίσως. Βάλε τους Echo and the Bunny men, Killing Joke, Chameleons, Peter Murphy σε ενα mixer μαζί με τις πρώιμες δουλειές του Danzig (solo και Samhain) και εισαι μέσα (περίπου).

Δεν κατάλαβες ακομα τι παίζει εδώ; Δεν πειράζει... ψάξτο λίγο και δεν θα χάσεις.                                                                                                                                                                                                            

Νίκος Πέρρος 

back to top

Comments

release athens iggy pop breakroom

AGENDA

No event in the calendar
March 2019
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31